Waarde leden,

Op zaterdag 16 oktober heeft in Enschede de Knorrensteijn Memorial Regatta plaatsgevonden. Een volle delegatie Sauriërs was er deze keer niet bij zoals op de Thêta Herfstregatta (zie de vorige nabeschouwing). Maar waar er word geroeid, daar is Saurus, en zo zouden ook de twee dames van Spetterling zich onverschrokken in het contrasterend rood opstellen op het Twentekanaal. Ik neem jullie mee:

De race begon dit keer minder vroeg, maar met het uitblijven van de zon en de lange rij voor thee werd het een frisse start. Met de rugnummers op en de boot op de schouder stapte de dames de trap van Euros af, de controle van de kamprechter achter zich latend. De boot werd aangekleed, de roeiers positioneerden zich en er werd uitgezet.

Naar een korte ronde oproeien was het tijd voor de voorstart, een start die tegelijkertijd ook de finish was, het was namelijk een 4,4 km met keerboei. De allereerste D2x had hier ook erg moeite mee, na een paar keer bouwen kwamen zij drastisch ter stilstand op de startlijn: drama. Na veel geschreeuw van menig kamprechter en coach kwam er uiteindelijk toch de beslissing om maar verder te gaan roeien, de weg banend voor ons hoofdnummer uit Maastricht. De Dames gingen sterk van start, in vol wedstrijd tempo vlogen ze de start uit en werd de achtervolging op Triton ingezet. Na een fikse 750 meter lag het puntje kontje, Triton moest wijken en werd voorbijgegaan. De race werd voortgezet en voorbij de 1700 meter stuwde Spetterling op Njord, Vidar en Okeanos af.

Nu is dit een wedstrijd met een keerboei, en dat houd in dat na 2,2 km een grote rode boei ligt waar alle boten omheen moeten, en terug naar de finish (waar we begonnen) moeten. Vidar had hier moeite, de rode boei werd op wonderlijke wijze over het hoofd gezien en 50 meter ervoor begon de boot al te keren. Hierop ontstond een kettingbotsing, Njord, Argo en Okeanos vlogen elkaar in de bladen, om daarna samen in de binnenste bocht van de boei in elkaar te komen liggen. Onze Roos op boeg wierp een blik achterom en bedacht zich dat hier doorheen varen niet het beste plan zou zijn, de buitenbocht werd genomen en tegelijkertijd met Vidar en Okeanos werd de terugweg ingezet. De coaches riepen het, de roeiers wisten het: meer benen. Het was nek aan nek met Okeanos voor een lange tijd, maar de aanhouder wint en zo ging Spetterling ook Okeanos voorbij. Alleen Vidar nog, maar Vidar was ver, maar er werd veel tijd gewonnen en de finish kwam al snel in zicht. Nog 200, 100, 50 meter volledig tot het gaatje, en daar was het: de tweede plek van de Poule was binnen!

Met rood – witte groet,

Han Reuvers
Vice – Voorzitter en Competitiecommissaris h.t. der M.S.R.V. Saurus